28 Nisan 2012 Cumartesi

3 uyuyan guzeller...


Iste ucu bir arada Elif ve Duru eve geleli henuz 1 hafta olmus fakat uyum saglanmis bile. 3 guzeller uyuyorlar salonda :)

Guzel Elifim...
 Tatli Boram...
 Yaramaz Durum...

Guneslenen guzeller...


Abu Dhabi'de olmanin avantaji :) Kizlarimin, eve geldikleri gunden beri nerdeyse her gun gunesten faydalanmalarini sagladik. Iste guneslenen minikler ve aneannemiz.

Bu fotograf vesilesiyle de aneannelerin en bi tanesine en kiymetlisine kocaman bir tesekkur edelim. Annecim sen olmasan nasil ayakta kalirdim bilemiyorum zor gunlerimde... Dogum sonrasi nerdeyse 2 ay suren gribimle miniklerime nasil bakardim, uykusuz gecelerin yanina 5-6 saat de olsa uyudugum gunleri nasil eklerdim, nasil emzirirdim, nasil ilgilenirdim oglusumla... Sonsuz tesekkurler sana buradan da...

Kocaman bir aile olduk :) Ne guzel...

Ikiz hamilelikti, su tehlikeydi bu tehlikeydi, iki haftada bir detayli kontroldu diye diye geldim hamileligin 33. haftasina. O hafta kontrolde Corniche Hospital'daki doktorum artik Duru bebegin son 3 haftadir hic buyumemesinden, Elif bebegin ise iyice yavaslayan buyumesinden huzursuzlanip 1 hafta icinde bebislerimi sezeryanla dogurtmaya karar verdiler. Ne yazik ki bebisler dogdugunda yogun bakima alinacaklari kesindi ama elden de bir sey gelmiyordu. En azindan daha az kalmalarini saglamak icin, hemen iki kere bebeklerin cigerini gelistirici igne yaptilar bana ve 33+6. haftada yani 7 Aralikta minik kizlarim katildi aramiza. 

Gercekten de pek miniktiler. Duru kizim 1.6, Elif kizim 1.8 kg idi. Yogun bakimda 3 gun solunum cihazina bagli kaldilar. Daha sonra Elif 10 gun, Duru 12 gun daha kaldi ve 20 Aralik'ta Elif kiz, 22 Aralik'ta Duru kiz evlerine geldiler. Yogun bakimdan eve gondermek icin (sagligin iyi olmasinin yaninda) 3 kosulun saglanmasi gerekiyordu. 2 kg'yi gecmek, kendi kendine beslenebilmek ve en az 35 haftalikmis gibi olmak :). Kizlarim yogun bakimdayken bol bol sut sagip her gun sut tasidim onlara ve mumkun oldugunca da depoladim buzluga. Hastanenin yogun bakim unitesi de hemsireler de cok ama cok ilgiliydi. Bakim gercekten cok iyiydi. Gonul rahatligiyla eve gidip geldik en azindan.

Bora kizlarin eve geldigi gune kadar kardeslerin eve gelsin mi, Elif'le Duru'yu istiyor musun sorularina hep HAYIR yanitini veriyordu. Hem de HAYIR'larin en kocamanindan :D Elif kizimin eve gelecegi gun abi Bora icin aldigimiz hediyeleri hazirladim. Aksama dogru eve girince Bora'ya hediyesini verdik ama Bora arabalardan cok Elif'le ilgilendi. O kadar mutlu oldu ve sevdi ki Elif'i, hemen kucagina almak istedi. Biz de verdik tabi. Bora Elif'in ellerini kafasini oksayip operken bir yandan da "cok guzel, cok guzel" diye soylendi durdu. Hatta en kiymetli oyuncagini, Bora Hav Hav'i bile Elife verdi. Ilk asamayi guzel atlattik yani. Bu Elif'in eve ilk geldigi anda cektigimiz fotografi.

Iki gun sonra Bora'ya Duru'nun da gelecegini soyledik ama sanirim cok algilayamadi. Onun icin Elif Duru sanki tek isimdi :D. Duru eve gelince Bora cok sasirdi. Bi Elif'e bakti bi Duru'ya bakti ve saskinlik ve korkuyla "Anne bu ne? Anne bu ne?" diye sorup durdu zavalli minigim. 2 hafta boyunca da Duruya dokunmadi bile. "Ben Elif ittiyom" diye gelip gelip Elif'ten opucukleri alip gitti. Neyse ki sonrasinda :) Duru'yla da arayi duzeltti. Artik ikisini de cok seviyor ve ozellikle ellerini opup duruyor. Tabi arada bir de sert yapiyor kizlara ama olur o kadarcik kiskanclik. Asagidaki fotograf Duru'nun evdeki ikinci gunune ait.

Minik kizlarim yan yana... Bugun bu fotograflara bakinca minikliklerine daha da bir sasiriyorum. Insan o ani yasarken farkedemiyor cok fazla. Simdi nerdeyse 5 aylik olacaklar ve kilolari da dogduklarinin 3 kati :D
Durucuk, Elif kiza gore - fotograflarda da goruluyor rahatca - zayif. Halen de oyle ama bu kadar cok farkedilmiyor artik. 

Bugun kizlarim artik nerdeyse 5 aylik. 3 ay boyunca - anneannemiz buradayken - emzirebildim miniklerimi yuzdeyuze yakin. Ama annem gidince dagildim ben tabi :) Gece tek basima miniklerle, gunduz Maritesle birlikte hem minikler hem Borayla ilgileneyim derken annemsiz gecen 1 ayda emzirme performansim sifira, sut sagma performansim da gunde 2-3e dustu. Bora olmasaydi, Marites'le daha iyi idare ederdim belki ama Bora dogum iznim boyunca bana cok dustu ve kizlarla ilgilenmemden hic ama hic hosnut olmadi. Annecim ikinci kez geldikten sonra da artik emzirmeye baslamadim yeniden ve miniklerim 4.5 aylikken biraktim sut sagmayi da emzirmeyi de. Yine de ne yalan soliiim :) ikizlere hamile kaldigimi ogrendigimde kendimden 4.5 aylik performans bile beklemiyordum :D Ama annem gitmek zorunda kalmasaydi Turkiye'ye sanirim 6 aya kadar devam ederdim en azindan emzirmeye. Neyse :) bu is de boyle bitti.

Baska bir yazida fotograflarla ozetini gececegim bu 5 ayin... Ama bugun degil artik :D

23 Nisaaaan Kutlu Olsun :)

Cok uzuuuun bir ara verdim blog yazmaya. Ama artik sahalara geri donuyorum. Oglusum icin ve tabi ki tatli kizlarim icin. Eskiden hafizamin cok kuvvetli oldugunu dusunur, cocuklarimla ilgili her aniyi her detayi hatirlayacagimi zannederdim. Ama hayatin hizli akisinda anlasilan o ki sabah kahvaltida ne yedigimi hatirlarsam sansliyim :) Uzun lafin kisasi, yine unutmamak icin kisa kisa da olsa anilarla fotograflarla buradayiz maaile :D

Once 23 Nisanla baslayayayim ve sonra da genisleyen ailemizden ve son 3-5 ayimizdan bahsedeyim. 

Abu Dhabi'deyiz diye sanmayin ki 23 Nisan kutlamiyoruz. Sagolsun burada da Turkler organize olmus, 2 gundur dolu dolu 23 Nisanlandik :D Zaten 2 aydir Bora minikler grubuyla bir dans gosterisi hazirliyordu. Dun onu Abu Dhabi National Theatre'da sundular (gerci Bora son anda kusup sahnede somurtup durdu ;) - becerebilirsem videoyu ekleyecegim). Istiklal marsi ve konser sirasinda akilli akilli sahnede durdu oglum. Bugun de Emirates Palace'a 23 Nisan balosuna katildik. Bora cok ama cok eglendi. Arkadaslariyla ordan oraya kosturup mutlu oldu. Ve kisa kisa notlarla fotograflar...

Ozan ve ben kirmizi beyaz bi sekilde haziriz 23 Nisan gosterisinie :)


Bora baloda Dunya ile birlikte keyifle sarki soyluyor. Zaten Dunya olmasa sahneya bu kadar rahat cikar miydi bileiyorum. Dunya'nin elini baskasinin tutmasina bile izin vermeden ve pesinden 1 dakika bile ayrilmadan gosterilere katildi oglusum :)
 Oglusumla ben 23 Nisan balosunda...
 Ve aneannemizle...
 Bora sahnede keyifle sarkilara eslik ediyor. Yaninda Dunya olsun yeter :)
Sena, Boranin en sevdigi arkadaslarindan. Balonun sonlarina dogru Sena ile uzuun sure balonlarla kah kosturdular, kah yerlerde yuvarlandilar. Zaten eve donerken de Bora "Ben Sena ev ittiyom" diye tutturdu. 



4 Şubat 2012 Cumartesi

Oglusum 3 yasinda :)



2.5 ay gecikmeli bir yazi :) Hatta yine bol resim az yazi olacak. E buna da sukur bu kadar yogunluk icinde... Diger gelismeler de insallah bu hafta icinde...

Bora'nin 3. dogumgununu sevdigi arkadaslariyla kutladik. Cok keyifli bir gun oldu hepimiz icin de. Yukarida hep unuttugumuz aile fotografini cektirebilmis olmanin mutlulugu var bende :) Bora, Ozan, ben ve ikizlerle birlikte :D

Bora cok ama cok eglendi - ilk bastaki uyku sersemligini attiktan sonra. Peki o kadar eglendiyse bu somurtuk fotografin sebebi ne diyebilirsiniz :) Bora arabali pastasini cok ama coook sevdi. Happy Birthday sarkisi soylenip de mumlar uflendikten sonra ben pastayi kesmeye kalkisinca "HAYIR OLMAJJJ BENIM" dedi. Ne yaptiysak bir sure ikna edemedik. Mecburen misafirlerimiz diger yiyeceklerle basladi. Sonra Bora bahceye gidip oyuna dalinca pastayi kitir kitir kestik :D Ertesi gun kesilmis pastayi gorunce tabi agladi biraz ama :) bi sekil ikna ettik.










Iste arkadaslari Batu, Dunya, Sena, Kaan ve Alexi ile birlikte fotograflar...










Gunes battiktan sonra baloncuklar yapip hem biz eglendik hem de cocuklari eglendirdik.

Misafirlerimizin buyuk bolumu gidince Bora, Dunya ve Sena televizyon keyfi yapti.

Ve sonunda yatagina mutlu giden bir Bora.


11 Kasım 2011 Cuma

Bir Bayram Tatili da Boyle Gecti...

Bu bayram tatili arkadaslarla Abu Dhabi'nin gunesinden guzel havasindan bol bol faydalanarak gecti.Hem yorulduk hem dinlendik. 

Arife gunu, Abu Dhabiye yeni tasinmis arkadaslardaydik. Bora ogullari Batuyla (5 yasinda) cok eglendi. O ne yapsa taklit etti.Tabi bu kadar eglencenin ustune onlardan ayrilinca arabada yarim saat susmadan agladi.  Bayramin ilk gunu Bora arkadasi Sena ile havuz ve deniz sefasi yapti. Cok ama cok eglendiler. Nerdeyse 5 saat boyunca sudan cikmadilar. Arada bir de o benim bu senin kavgasina tutuldular. Ikinci gun buradaki Turk ahalisiyle kahvaltidaydik. Sonrasinda Yas Links adinda bir Golf Klubune gittik. Cok guzel bir yerdi. Bol yesillik yaninda da deniz ve hic durmayan bir ruzgar. Cocuklar bol bol kosturdu, arabalrini surduler ve golf toplarini deliklere atmaya calistilar.

Iste ruzgarda saclarini dalgalandiran bir yakisikli...
Kosusturan mutlu bir delikanli...
Boracim pek oynayamasalarda cok sevdigi Kaan'iyla birlikte... 



Scooter surme calismalari devam ediyor...
Bucurler yerde arabalariyla oynuyor.

Bayramin ucuncu gunu Lemislerdeydik. Kaan yatmadan once banyo yapiyordu. Bunu goren Bora durmadi tabi :) Hemen sortunu, kilodunu cikarip Kaanin yaninda yerini aldi. 
Iki gun ise gittik sonra ve haftasonu da Giyas'in dogumgunu sebebiyle brunch'taydik. Bora yine sus havuzundaki sularla oynayip soyundu tabi ki. Sonlara dogru ortamda gercek bir yuzme havuzu oldugunu farkedip sortunu cikarmaya ve girmeye kalkisinca mecburen kactik mekandan.
Iste Lemis Kaan ve ben...
Iste yesil donuyla Bora :) ve Ozan...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...